و تفسير پرداخته است . از سيد على حسينى تفسير ديگرى به نام البشرى ياد كرده‌اند كه در شرح و تفسير الآيات البينات خود نگاشته و آن تفسير را متن قرار داده و در هفت باب هر باب در دو فصل و هر فصل آيات متعلقه به اصول عقايد را جمع و تأويل نموده است . از اين كتاب يك نسخهء خطى در كتابخانهء راقم اين سطور در كربلا موجود است . منابع : الذريعة الى تصانيف الشيعة ، 1 / 46 ، 25 / 202 ؛ الروضة النضرة فى علماء الماءة الحادية عشرة ، 257 . سواطع الالهام فى تفسير القرآن ، اثر شيخ ابو الفيض ( 954 - 1004 ق ) فرزند شيخ مبارك يمانى هندى معروف به فيض دكنى و متخلص به فيضى ، حكيم متأله و شاعر از مدافعين حقوق شيعه و مروجين مذهب جعفرى در هندوستان . ملك الشعراء دربار اكبر شاه كه به زبانهاى عربى و فارسى و هندى تسلط كامل داشت . تفسير مورد بحث تفسيرى است بر تمام قرآن كريم كه از حروف مهمله تركيب و نگاشته شده است و در نوع خود بىنظير و منحصر به فرد مىباشد لذا اين تفسير به ( تفسير بىنقطه ) نيز مشهور مىباشد . نسخه‌هايى از اين كتاب در دست مىباشد . از جمله نسخهء كتابخانهء آصفيهء هندوستان و نسخهء كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى مورخه 1039 ق به شمارهء 1342 و نيز اين تفسير در سال 1306 ق در شهر لكنهو به چاپ رسيده است . منابع : اعيان الشيعة ، 2 / 402 ؛ تذكرة پيمانه ، 306 ؛ آيين اكبرى ، 1 / 78 ؛ تذكرة ميخانه ، 247 ؛ تذكرة مرآة الخيال ، 79 ؛ الذريعة ، 9 / 855 ، 12 / 240 ؛ الروضة النضرة فى علماء الماءة الحادية عشرة ، 445 ؛ فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى ، 313 ، 1 / 511 ؛ معجم الدراسات القرآنية ، 180 ؛ مفسران شيعه ، 152 . تفسير آية الكرسى ، اثر شيخ مؤتمن الدوله ابو الفضل ( 957 - 1011 ق )